Zgorzel

Zgorzel (gangrena) jest to rozkład martwych tkanek w żywym organizmie przez bakterie gnilne (beztlenowce). Przyczyną jej powstania jest obecność ogniska martwicy dostępnego dla beztlenow­ców. Istniejące w tym ognisku warunki (odpowiednia wilgotność i temperatura) sprzyjają rozwojowi tych bakterii. Zgorzel powstaje tyl­ko w miejscach łączących się ze światem zewnętrznym, dostępnych dla bakterii gnilnych, np. w powłokach skórnych (po ich zmiażdżeniu), w płucach, miazdze próchniejącego zęba i w jelitach, gdzie bakterie gnilne stale przebywają.

Zgorzel wilgotna, właściwa, występuje w dwóch odmianach, róż­niących się etiologią, obrazem klinicznym i anatomopatologicznym. Są to: zgorzel zwykła i zgorzel gazowa.

Zgorzel sucha nazywana jest też zgorzelą rzekomą, gdyż nie ma tutaj gnicia martwych tkanek, a tylko ich wysychanie. Właściwe ok­reślenie tego procesu to strupieszenie, czyli mumifikacja.

Proces mumifikacji występuje wtedy, gdy do martwych tkanek lub zwłok nie mają dostępu beztlenowce, a warunki zewnętrzne sprzyjają wysychaniu tkanek (narządy o malej masie w stosunku do powierzch­ni, położone na zewnątrz ustroju, np. kończyny, poza tym zwłoki uło­żone w miejscu suchym i przewiewnym). Narządy ulegające zgorzeli suchej przyjmują czarne zabarwienie wskutek zmian w barwniku krwi.

Charakterystycznym przykładem zgorzeli suchej jest zgorzel palców po zatruciu sporyszem (tzw. „ogień świętego Anto­niego”) lub u chorych na chorobę Burgera, która polega na martwicy nóg wskutek zarostowego zapalenia tętnic.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.