Dna moczanowa

Dna moczanowa, zwana popularnie artretyzmem, jest to zaburzenie przemiany kwasów nukleinowych, polegające na wytrąca­niu się moczanów w tkance łącznej ustroju, głównie w chrząstkach stawowych. Osadzanie się soli kwasu moczowego powoduje miejscowe zapalenie z odczynowym rozrostem tkanki łącznej, doprowadzającym do zniekształcenia stawów. Przyczyną tego zaburzenia jest wzmo­żone „powinowactwo” tkanek do kwasu moczowego (związane z miej­scowym zakwaszeniem), a poza tym zaburzenia w wytwarzaniu koloi­dów ochronnych otaczających cząsteczki moczanów. Dużą rolę odgry­wają również zaburzenia w wydalaniu kwasu moczowego przez nerki, prowadzące do wzrostu jego poziomu we krwi.

Sam moment osadzania się moczanów w tkankach przebiega gwał­townie w postaci tzw. napadów dny. Wyzwolenie tych napadów uzależnione jest od czynnika usposabiającego, najczęściej pochodze­nia pokarmowego (wino, piwo) oraz warunków atmosferycznych.

Do dny moczanowej usposabia konstytucja artretyczna. Ogranicze­nie pokarmów zawierających nukleoproteidy, pewnych pokarmów drażniących („ostrych”), wystrzeganie się wilgoci i przeziębień może w znacznym stopniu zapobiec wystąpieniu dny mimo konstytucjonal­nej skłonności.

Dna objawia się zwykle w wieku starszym, szczególnie u męż­czyzn, przy czym najczęściej zmianom dnawym ulegają: staw palucha – podagra, kciuka — chiragra lub staw kolanowy — gonagra. Daleko posunięte zmiany dnawe doprowadzają do bardzo znacz­nych zniekształceń stawów, upośledzających ich ruchomość.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.