Układ Rh

Zasadnicza różnica między układem grupowym ABO – a układem Rh polega na tym, że w pierwszym układzie zawsze występują w oso­czu krwi aglutyniny skierowane przeciw nieobecnemu u danej osoby antygenowi, zaś w układzie Rh takie aglutyniny, początkowo nieobec­ne, pojawiają się dopiero w odpowiedzi na wprowadzenie odpowied­niego antygenu, np. w wyniku przetoczenia krwi.

W układzie Rh rozróżnia się 6 antygenów: C, c, D, d, E i e. Oso­ba z antygenem C, D lub E nigdy nie ma antygenu c, d lub e, nato­miast przy braku antygenu oznaczonego wielką literą zawsze występu­je jego odpowiednik oznaczony literą małą. U większości ludzi (85-100%, zależnie od strefy geograficznej) występuje antygen D. W związku z tym krew o takich właściwościach przyjęto zaliczać do grupy Rh( + ), a sam antygen D nazywać czynnikiem Rh. Nazwa ta pochodzi stąd, że czynnik ten wykryto najpierw u małp Rhesus. Odpowiednio, brak czynnika Rh (antygenu D) pozwala zali­czyć krew do grupy Rh (—).

Gdy krew grupy Rh ( +) zostanie przetoczona osobie z grupą Rh (-), w osoczu biorcy pojawiają się aglutyniny anty-Rh osiągające maksymalne stężenie po 2 —4 miesiącach. Ponowne przetoczenie krwi tejże grupy osobie, u której już zostały wytworzone przeciwciała, po­woduje aglutynację krwinek. Podobna sytuacja występuje w organizmie płodu, jeśli matka ma grupę krwi Rh( —), a dziecko odziedziczyło po ojcu grupę Rh( + ). W organizmie matki powstają wtedy, pod wpływem antygenu obecnego w krwinkach płodu, aglu­tyniny anty-Rh, ponieważ jednak wzrost ich stężenia jest stosun­kowo powolny, nie wywierają one poważniejszego wpływu na płód, który zwykle rodzi się normalnie. Podczas następnej ciąży, gdy płód ma również grupę Rh (+), aglutyniny anty -Rh z krwi matki przecho­dzą do krwi płodu przez łożysko, co powoduje aglutynację i rozpad, czyli hemolizę krwinek płodu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.