Limfa

Limfa, zwana też chłonką, jest płynem śródmiąższowym płyną­cym w naczyniach limfatycznych. Około 90% pły­nu ulegającego filtracji w odcinku tętniczym naczyń włosowatych powraca do układu „krążenia na skutek wchłaniania zwrotnego (reabsorpcji) w odcinku żylnym mikrokrążenia. Pozostała część zostaje odprowadzona drogą naczyń limfatycznych (chłonnych).

Skład limfy jest różny i zależy od tkanek, w których limfa powstaje. Różnice dotyczą głównie stężenia białek, które waha się w granicach 20-50 g/l (w limfie odpływającej z tkanek obwodowych wynosi ono 20 g/l, a w limfie odpływającej z wątroby i narządów przewodu pokarmo­wego – 50 g/l).

Układ limfatyczny stanowi jedyną drogę odprowadzania białek z przestrzeni śródmiąższowej do krwi. Transportuje on też wiele innych składników pokarmowych, a przede wszystkim tłuszcze w postaci chylomikronów. Skład limfy odpływającej z narządów przewodu pokarmo­wego zmienia się po spożyciu pokarmu.

Krążenie limfy

Układ limfatyczny lub chłonny składa się z naczyń limfa- tycznych (chłonnych) oraz ze znajdujących się na ich drodze węzłów limfatycznych (chłonnych). Naczynia limfatyczne roz­poczynają się w obrębie mikrokrążenia, gdzie płyn śródmiąższowy wchodzi do naczyń limfatycznych włosowatych. Naczynia limfatyczne włosowate mają charakterystyczną porowatą strukturę, ułatwiającą wnikanie białek. Naczynia te łączą się w większe przewody i pnie lim­fatyczne. Największym pniem limfatycznym jest prawy przewód piersiowy zbierający limfę z kończyn dolnych, wątroby i przewodu pokarmowego. Duże pnie limfatyczne doprowadzają limfę do prawej i lewej żyły podobojczykowej.

Naczynia limfatyczne znajdują się prawie we wszystkich tkankach, z wyjątkiem ośrodkowego układu nerwowego, głębokich części ner­wów obwodowych, kości i powierzchownych warstw skóry. Na całym przebiegu układu limfatycznego, począwszy ód naczyń włosowatych aż do dużych przewodów, znajdują się liczne zastawki umożliwiające jed­nokierunkowy przepływ limfy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.