Narząd słuchu i równowagi

Narząd słuchu i równowagi, czyli ucho (auris), jest pomieszcze­niem dla receptorów zmysłów słuchu i równowagi. Część słuchowa na­rządu służy do odbierania bodźców dźwiękowych, część statyczna przy­stosowana jest do odczuwania zmian położenia ciała w stosunku do otoczenia. Ucho dzieli się na trzy części: ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne.

Ucho zewnętrzne składa się z małżowiny usznej i przewodu słu­chowego zewnętrznego dochodzącego do błony bębenkowej. Małżo­wina uszna zbudowana jest owalnej i pofałdowanej chrząstki sprężystej pokrytej skórą. Pomiędzy skórą a chrząstką leżą szczątkowe mięśnie uszne. Przewód słuchowy zewnętrzny składa się z części błoniasto-chrzęstnej bocznej i z części kostnej przyśrodkowej. Od środka przewód pokrywa skóra, która jest przedłużeniem skóry małżowiny usznej. Obie części przewodu słuchowego zewnętrznego układają się pod pewnym kątem w stosunku do siebie, tworząc wygię­cie w kształcie litery S. Skóra części błoniasto-chrzęstnej przewodu za­wiera mieszki włosowe oraz gruczoły woskowinowe. Wydzielina tych gruczołów, nazwana woskowiną, może się gromadzić w świetle przewodu.

Ucho środkowe składa się z jamy bębenkowej, znajdujących się w niej kosteczek słuchowych, z trąbki słuchowej oraz jam obocznych, tj. jamy sutkowej i komórek wyrostka sutkowatego.

Jama bębenkowa jest nieregularną przestrzenią w kości skro­niowej, ograniczoną sześcioma ścianami. Pomiędzy ściany przyśrodko­wą i boczną wbudowany jest łańcuch trzech kosteczek słucho­wych. Idąc od ściany bocznej do przyśrodkowej są to: młoteczek, kowadełko i strzemiączko. Przenoszą one drgania błony bę­benkowej na płyny ucha wewnętrznego. W jamie bębenkowej wyróż­nia się ściany: górną, dolną, przednią, tylną, boczną i przyśrodkową. Ścianę górną stanowi nakrywka jamy bębenkowej; dolną two­rzy blaszka kostna ściany dołu żyły szyjnej; przednią stanowi ścia­na kanału tętnicy szyjnej wewnętrznej; tylną — ujście jamy, którym jama bębenkowa jest połączona z jamą wyrostka sutkowatego; bocz­ną stanowi błona bębenkowa, a przyśrodkową – ściana błędni­kowa. Błona bębenkowa jest prawie okrągła, kształtu płaskiego stożka, wierzchołkiem skierowanego do jamy bębenkowej. Miejsce wklęśnięcia, zwane pępkiem błony bębenkowej, jest miejscem przy­czepu młoteczka. W ścianie przyśrodkowej znajduje się otwór zwany okienkiem przedsionka; zamyka go podstawa strzemiączka. Obok okienka przedsionka znajduje się okienko ślimaka za­mknięte błoną bębenkową wtórną.

Jama sutkowa jest to przestrzeń mieszcząca się w wyrostku sutkowatym kości skroniowej.

Trąbka słuchowa (Eustachiusza) jest przewodem długości do 4 cm, łączącym ucho środkowe z częścią nosową gardła. W trąbce słu­chowej wyróżnia się część kostną od strony jamy bębenkowej i chrzęstną od strony gardła. Część kostna trąbki jest zawsze otwarta, natomiast część chrzęstna otwiera się w czasie połyka­nia i ziewania dzięki działaniu mięśni podniebienia miękkiego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.