Zaburzenia czynności układu ośrodkowego i obwodowego

Zaburzenia tzw. układu nerwowego animalnego można podzielić na choroby pochodzenia ośrodkowego i obwodowe­go. Szczególnym typem chorób nerwowych są zaburzenia psychiczne, do których zalicza się m.in. psychozy, nerwice, psychopatie, nie­dorozwój umysłowy, alkoholizm i narkomanię. Wśród przyczyn tych zaburzeń wyróżnia się: 1) czynniki zewnątrzpochodne, takie jak zakażenia, zatrucia, urazy i ciężkie przeżycia, 2) czynniki wewnątrzpochodne, głównie choroby gruczołów dokrewnych i metaboliczne, miażdżycę i nadciśnienie oraz 3) czynniki dzie­dziczne i wrodzone, ważne zwłaszcza w etiologii niedorozwo­jów umysłowych. Działanie uszkadzające tych czynników dotyczy przede wszystkim kory mózgowej, w dalszej kolejności ośrodków podkorowych.

Zmiany czynności układu nerwowego ośrodkowego i obwodowego mogą sprowadzać się do zaburzeń: ruchowych, czu­ciowych, odruchowych i troficznych. Wszystkie one stanowią zakres zainteresowania neurologii. Ostatnio jednak zaburzenia tro­ficzne wyodrębnia się i określa jako choroby troficzne. Przyjmuje się bowiem, że istotną czynnością każdego włókna nerwo­wego jest czynność troficzna, do dziś niedostatecznie wyjaśniona, po­legająca prawdopodobnie na regulacji dopływu krwi do tkanki i tym samym na jej właściwym odżywieniu, lub na bezpoś­rednim wpływie na zjawiska fizykochemiczne w tkan­kach. Zaburzenia troficzne występują głównie po uszkodzeniach róż­nych odcinków włókien nerwowych i objawiają się zanikami, mar­twicą, zaburzeniami rozwojowymi albo zmianami wstecznymi ustroju lub jego części (narządu, układu).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.