Mechanizmy odpornościowe

Aby bronić się przed uszkadzającym wpływem zewnątrzpochodnych czynników, ustrój wytworzył wyspecjalizowany układ obronny, czyli odpornościowy (immunologiczny). Reakcje obronne, odpor­nościowe ustroju można podzielić na dwie wielkie grupy: nabyte reakcje swoiste i nieswoiste reakcje dziedziczne. W obu grupach występują reakcje czynne i bierne.

Swoiste reakcje odpornościowe

Swoiste czynne reakcje odpornościowe polegają na wytwarzaniu przez organizm dwóch typów komórek: limfocytów T, różnicują­cych się z macierzystego limfocytu szpikowego w grasicy i limfo­cytów B, różnicujących się w szpiku kostnym.

Limfocyty T mają na swej powierzchni receptory, z którymi rea­gują antygeny, tj. substancje obce dla ustroju (np. bakteryjne), co wzbudza charakterystyczne reakcje odpornościowe, polegające na wy­twarzaniu ciał cytotoksycznych (limfokin). Reakcje te nazywane są reakcjami (odpowiedziami) komórkowymi.

Limfocyty B pod wpływem antygenu przekształcają się w ko­mórki plazmatyczne (plazmocyty) wytwarzające swoiste przeciwciała, zdolne do bezpośredniej reakcji z antygenem; są to tzw. reakcje (odpowiedzi) humoralne.

Oba wymienione typy reakcji odpornościowych wytwarzają się po przejściu określonej choroby zakaźnej, poza tym w wyniku stykania się z innym chorym człowiekiem lub przez sztuczne wprowadzenie an­tygenów, np. w postaci szczepionek.

Swoiste bierne reakcje odpornościowe polegają na wprowadze­niu do organizmu gotowych przeciwciał. Przeciwciała mogą przedosta­wać się do ustroju poprzez łożysko lub z mlekiem matki, jest to natu­ralna droga wnikania. Sztuczny sposób ich wprowadzenia polega na podawaniu surowic odpornościowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.