Ochrony osobiste

Stosowane są również, gdy zawodzą inne sposo­by eliminowania zagrożeń dla zdrowia. Należą tu hełmy, ochronniki słuchu dla osób narażonych na hałas o natężeniu powyżej 90 decybeli, rękawice ochronne zapobiegające oddziaływaniom czynników chemicz­nych, wibracji czy urazom mechanicznym. Często są stosowane okula­ry i osłony chroniące wzrok przed promieniowaniem podczerwonym lub nadfioletowym oraz osłaniające oczy przed urazami. Przy niektó­rych pracach konieczne jest używanie ubrań żaroodpornych, masek przeciwpyłowych lub pochłaniających substancje toksyczne itp.

Prawie wszystkie ze stosowanych ochron osobistych utrudniają pra­cę i powiększają uczucie dyskomfortu przy ciągłym noszeniu. Służą one dobrze w sytuacjach awaryjnych lub podczas wykonywania krót­kotrwałych czynności. Nowoczesny kierunek profilaktyki technicznej zakłada, że wszędzie tam, gdzie praca człowieka wymaga stałego sto­sowania szczególnie kłopotliwych ochron osobistych, pracownik powi­nien być zastąpiony urządzeniem mechanicznym.

Profilaktyka medyczna. Ma ona na celu niedopuszczanie osób z przeciwwskazaniami lekarskimi do wykonywania pracy, która mogła­by pogorszyć ich stan zdrowia lub zagrozić zdrowiu innych osób. Cel ten jest osiągany za pośrednictwem profilaktycznych badań lekar­skich, które dzieli się na: badania wstępne, okresowe i kontrolne.

Badania wstępne — podlegają im wszyscy kandydaci do pra­cy oraz osoby przenoszone na inne stanowisko pracy, jeżeli nie ukoń­czyły 18 lat (młodociani) lub jeżeli przeniesienie wiąże się ze zmianą rodzaju albo stopnia narażenia na czynniki szkodliwe czy uciążliwe.

Badania okresowe — podlegają im pracownicy narażeni na działanie czynników szkodliwych lub uciążliwych i pracownicy młodo­ciani bez względu na rodzaj zatrudnienia, a także pracownicy zatrud­nieni na stanowiskach wymagających szczególnych kwalifikacji zdro­wotnych albo psychofizycznych, np. piloci.

Badania kontrolne – dotyczą pracowników objętych bada­niami okresowymi, jeśli przebyli chorobę trwającą ponad 30 dni, a także pracowników narażonych na działanie promieniowania jonizują­cego, jeśli została przekroczona określona dawka promieniowania.

Zakład pracy ma obowiązek kierowania pracownika na badania wstępne oraz badania okresowe w ustalonym terminie, podając w skierowaniu w miarę szczegółowy opis stanowiska pracy lub czynnoś­ci, które będzie pełnić albo pełni pracownik. Po badaniu lekarz wyda­je orzeczenie o zdolności do pracy. Jeśli badanie ma charakter okreso­wy i lekarz stwierdzi przeciwwskazania do dalszego wykonywania pracy na danym stanowisku, powinien również przekazać administra­cji zakładu pracy sugestie dotyczące warunków dalszego zatrudnienia danego pracownika. Jeśli lekarz podejrzewa chorobę zawodową, kie­ruje chorego do Poradni Chorób Zawodowych w celu przeprowadzenia dodatkowych badań. Po ich przeprowadzeniu Poradnia wydaje opinię o stanie zdrowia chorego i przesyła ją lekarzowi, który skierował go na badania, a w razie rozpoznania choroby zawodowej — równocześ­nie zgłasza dany przypadek do wojewódzkiej stacji sanitarno-epidemio- logicznej.

Udział pracowników. Żadna z form profilaktyki nie może być sku­teczna bez czynnego udziału pracowników, których zdrowie ma ochra­niać. Świadomi tego pracownicy powinni skutecznie współdziałać w ochronie swojego zdrowia poprzez indywidualny i zbiorowy wpływ na tworzenie warunków pracy. Obok zgłaszania odpowiednich postulatów kierownictwu zakładu pracy, pracownicy mogą przyczyniać się do za­pobiegania zagrożeniom zawodowym poprzez:

1)  przestrzeganie instrukcji technologicznych dla poszczególnych procesów produkcyjnych;

2)  dbałość o czystość i porządek na stanowisku pracy i w bezpośred­nim jego otoczeniu;

3)  konserwację obsługiwanych urządzeń lub natychmiastowe zgła­szanie ich niesprawności;

4)  zwracanie uwagi na sprawne działanie wszelkich urządzeń zabez­pieczających przed zagrożeniami zawodowymi (m.in. osłon, wentylato­rów);

5)  zachowanie higieny osobistej, co jest szczególnie ważne przy pra­cach brudzących i w kontakcie z materiałami toksycznymi;

6)  używanie właściwych narzędzi pracy, zgodnie z ich przeznacze­niem;

7)  zachowanie szczególnej ostrożności przy obsłudze urządzeń z nie­osłoniętymi częściami ruchomymi lub grożących wybuchem, poraże­niem prądem elektrycznym itp.;

8)  korzystanie z ochron osobistych przy czynnościach, gdzie jest to niezbędne;

9)  aktywną postawę w sytuacjach, kiedy inni pracownicy swoim niewłaściwym postępowaniem stwarzają zagrożenie dla zdrowia lub życia własnego, bądź osób z ich otoczenia;

10)  przedstawianie wniosków racjonalizatorskich w dziedzinie och­rony pracy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.