Drobnoustroje symbiotyczne

Drobnoustroje symbiotyczne, zwłaszcza bakterie, są ewolucyjnie związane z organizmem (i odwrotnie) i nieodzownie mu potrzebne do utrzymywania jego prawidłowego stanu.

Drobnoustroje te współżyją z organizmem i wspomagają go. W jeli­tach wytwarzają liczne witaminy, a niekiedy ułatwiają trawienie nie­których pokarmów. W pochwie zdrowej kobiety wytwarzają kwas mle­kowy (pałeczki kwasu mlekowego) nie dopuszczając do osiedlania się i rozwoju szkodliwych bakterii i grzybów. W organizmie niemowlęcia i małego dziecka są potrzebne (wraz z niektórymi gatunkami komensali) do uruchomienia procesów prowadzących do rozwoju prawidłowych mechanizmów odpornościowych (tzw. immunologiczne dojrzewanie organizmu).

O ewolucyjnych powiązaniach drobnoustrojów z organizmem świad­czy wprowadzenie do lecznictwa antybiotyków (tetracyklin) o szero­kim zakresie działania przeciwbakteryjnego. Antybiotyki te zabijają wszystkie bakterie, nie tylko chorobotwórcze. Po zastosowaniu tych leków w jelitach i na błonach śluzowych układu oddechowego powsta­je stan abakteriozy, czyli bezbakteryjności, co może być groźne dla ży­cia, m.in. na skutek szybko rozwijających się stanów hypowitaminozy i awitaminozy. Na miejsce zabitych symbiontów mogą się osiedlać (i osiedlają się) inne, niekorzystne lub chorobotwórcze bakterie (gronkowcowe, poantybiotykowe zakażenia jelit). Jeśli podaje się z koniecz­ności antybiotyki zabijające także symbionty i komensale, niezbędne • jest równoczesne podawanie w postaci leku (np. Lakcid) innych sym­biontów opornych na działanie stosowanych antybiotyków.

O tym, że organizm bezwzględnie potrzebuje bakterii symbiotycznych, świadczą hodowle zwierząt laboratoryjnych sterylnych, wolnych od drobnoustrojów. Hodowle te otrzymuje się przez wydobycie w wa­runkach jałowych (sterylnych) żywych płodów, zdolnych do życia (ce­sarskie cięcie), z organizmu samic w końcowym okresie ciąży. Tak sztucznie urodzone jałowe zwierzątka można hodować w jałowych warunkach w odpowiednich pomieszczeniach, podając im sterylne płyny i pokarmy. Badania tych zwierząt ujawniły, że nie tylko wy­kazują one objawy braku witamin, ale w ogóle nie wykształcają układu obronnego, o czym świadczy brak fagocytozy, czyli brak umiejętności pożerania przez białe ciałka krwi nawet najłagodniej­szych bakterii.

Do najważniejszych w organizmie człowieka (i licznych zwierząt) symbiotycznych gatunków bakterii należą: pałeczka jelitowa (Escheri chia coli), pałeczki kwasu mlekowego (różne gatunki rodzaju Lactobacillus), pałeczka rozwidlona (Bifidobacterium bifidum). Gatunki te po sztucznym uodpornieniu na kilka antybiotyków są często używane ja­ko leki w czasie długotrwałego leczenia antybiotykami.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.