Unerwienie mięśni szkieletowych

Każda komórka mięśniowa jest unerwiona przez jedno odgałęzienie włókna nerwowego będącego wypustką komórki nerwowej ruchowej (neuronu ruchowego) rdzenia kręgowego lub jąder nerwów czaszko­wych. Włókna te przewodzą impulsy pobudzające komórki mięśniowe do skurczów. Przekazywanie tych impulsów zachodzi w obrębie tzw. płytki ruchowej, czyli złącza nerwowo-mięśniowego. W skład płytki ruchowej wchodzi: 1) błona komórkowa zakończenia włókna nerwowego (błona presynaptyczna), 2) część błony komórko­wej włókna mięśniowego obejmująca zakończenie nerwowe (błona postsynaptyczna) i 3) zawarta między tymi błonami szczeli­na synaptyczna.

Neuron ruchowy i unerwiana przez jego odgałęzienia grupa komó­rek mięśniowych nosi nazwę jednostki ruchowej. Wszystkie włókna wchodzące w skład jednej jednostki są jednocześnie pobudza­ne do skurczu. Liczba włókien mięśniowych jednej jednostki ruchowej może wynosić od kilku (w mięśniach wykonujących szybkie i precy­zyjne ruchy, np. w mięśniach poruszających gałkami ocznymi), do po­nad 100 (np. w mięśniach stabilizujących kręgosłup).

Do czasu skurczu mięśnia może być angażowana różna liczba jedno­stek ruchowych. Im więcej jednostek ruchowych kurczy się jednocześ­nie, tym większa jest siła skurczu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.